Η 2ο χρονη Αμερικανίδα Αλίσια Λιού κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο επαγγελματικό πατινάζ στους στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Μιλάνου – Κορτίνα 2026, παρουσιάζοντας ένα σχεδόν τέλειο πρόγραμμα. Και γιατί είναι αυτό αξιομνημόνευτο;
Η Λιου ξεκίνησε να αθλείται απο τα 5 της. Στα 16 αποφάσισε να σταματήσει έχοντας φτάσει στα όρια της σωματικής και ψυχικής κατάρρευσης. Μετά απο αυτήν την απόσυρση γράφτηκε στο πανεπιστήμιο, ταξίδεψε στο Έβερεστ, ασχολήθηκε με την μουσική και τον χορό, ανακάλυψε ξανά τον εαυτό της έξω απο τα παγοδρόμια.
Μία οικογενειακή εκδρομή για σκι αναζωπύρωσε την φλόγα για το άθλημα. Επέστρεψε και συμφώνησε με τους προπονητές της,Phillip DiGuglielmo και Massimo Scali, το εξής: προχωράμε χωρίς εμμονές για μετάλλια. Στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε εμπειρίες και αναμνήσεις.
Η Αλίσια πατίναρε για την απόλαυσή της δεν πατίναρε όμως μόνη της. Ήταν μαζί με την ΔΕΠΥ της. Μια γυναίκα γεμάτη ζωντάνια που δύσκολα κάθεται, που της υπενθύμισαν οτι πρέπει να γυρίσει πίσω για να πάρει το μετάλλιό της. Κάνει αστεία, είναι αυθόρμητη, αφιλτράριστη, στηρίζει τις συναθλήτριές της, πανηγυρίζει γι αυτές χωρίς να νοιάζεται για το τι θα πουν οι άλλοι.
Με την ιστορία της θα ταυτιστούν πολλές γυναίκες με ΔΕΠΥ. Γυναίκες που έχουν πιεστεί πολύ να χωρέσουν στα κοινωνικά καλούπια αντί να ενθαρρυνθούν να βγούν έξω απο αυτά. Τις βλέπουμε να διακρίνονται αλλά δεν τις βλέπουμε όταν καταρρέουν. Στα απαιτητικά περιβάλλοντα όπου η πίεση γίνεται πιο έντονη τα μυαλά με ΔΕΠΥ δυσκολεύονται να “συμμορφωθούν”. Θέλουν ελευθερία, χώρο και χρόνο για να μπορέσουν να “ξεδιπλώσουν” την δημιουργικότητά τους. Οι άνθρωποι με ΔΕΠΥ χρειάζονται δραστηριότητες που να μην έχουν μόνο το στοιχείο της υποχρέωσης, θέλουν δραστηριότητες καινούργιες, που να προκαλούν το νού τους, να τους εξάπτουν το ενδιαφέρον. Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί αθλητές, καλλιτέχνες, επιχειρηματίες με ΔΕΠΥ “ανθίζουν” σε περιβάλλοντα άγνωστα. Όταν όμως αυτές οι προκλήσεις γίνονται ρουτίνα η ντοπαμίνη πέφτει και η εξουθένωση πλησιάζει επικίνδυνα.
Η Αλίσια Λιου έκανε την διαφορά γιατί μετά απο την απόσυρσή της γύρισε και έκανε τα πάντα με τον δικό της μοναδικό τρόπο. Δεν θα πάρουν όλα τα ατομα με ΔΕΠΥ μετάλλιο αλλά μπορούν να μάθουν απο την Λιου πως να προσαρμόσουν τις υποχρεώσεις τους στις ανάγκες και στην διαφορετικότητά τους. Να κρατούν αναλλοίωτη την αυθεντικότητά τους και να μην την κρύβουν για να γίνουν αποδεκτοί. Να ζητάνε βοήθεια, χωρίς ντροπή. Να σέβονται τους ρυθμούς τους, ν ακούν τις ανάγκες τους, να εμπιστεύονται τους εαυτούς. Να καλλιεργούν περιβάλλοντα στα οποία θα δημιουργούν και θα εκφράζονται χωρίς να κρύβονται
Πηγές: kathimerini.gr
https://notyouraverageathlete.substack.com/