«Τα όρια της γλώσσας μου σημαίνουν τα όρια του κόσμου μου» Λούντβιχ Βιτγκενστάιν
Κάποτε μια μητέρα με είχε ρωτήσει γιατί η κόρη της περιγράφει τα συναισθήματά της χρησιμοποιώντας μόνο τις λέξεις: χαρούμενη και λυπημένη. Της απάντησα οτι δεν ειχε τα “δομικά υλικά” για να “χτίσει” την αντίληψή της και να εκφράσει τα συναισθήματά της.
Όσο πιο διευρυμένη ειναι η γλώσσα που χρησιμοποιούμε τόσο πιο διευρυμένοι ειναι και η πνευματικοί μας ορίζοντες. Τόσο καλυτερα μπορούμε να ορίσουμε τον εαυτό μας, να καταλάβουμε τον κόσμο γύρω μας, να εκφράσουμε σκέψεις, συναισθήματα, αντιλήψεις. Μπορούμε να επικοινωνήσουμε αποτελεσματικά.
«Τα λόγια που λες γίνονται το σπίτι που ζεις» Hafiz Τα λόγια μας διαμορφώνουν την καθημερινότητά μας. Αλλάζουν τον εγκέφαλό μας. Ορίζουν την ταυτότητά μας και τις σχέσεις μας με τους άλλους.
Όταν γαλουχείσαι με μια γλώσσα όπως η ελληνική είναι σαν να μεγαλώνεις μέσα σε ένα απέραντο σύμπαν. Έχεις τα δομικά υλικά να εκφράσεις τα πάντα. Όπως λέει και ο Ελύτης τα ελληνικά είναι μια γλώσσα “όπου άλλο πράγμα είναι η αγάπη και άλλο πράγμα ο έρωτας. Άλλο η επιθυμία και άλλο η λαχτάρα. Άλλο η πίκρα και άλλο το μαράζι. Άλλο τα σπλάχνα κι άλλο τα σωθικά.”